Όπως είναι ήδη γνωστό, ο Σύνδεσμος Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδας (ΣΚΛΕ-νπδδ) προσέφυγε ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας προκειμένου να επιτύχει την ακύρωση της υπ’αριθμ. 2/35134/ΔΕΠ/05-04-2023 Κοινής Απόφασης των ως άνω Υπουργών (Καθορισμός επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας του άρθρου 18 του ν. 4354/2015 (Α’ 176) των υπαλλήλων του Υπουργείου Υγείας και των εποπτευόμενων φορέων του, ΦΕΚ Β΄ 2611), κατά το μέρος που δεν συμπεριλαμβάνονται μεταξύ των δικαιούχων του επιδόματος οι Κοινωνικοί Λειτουργοί ΠΕ και ΤΕ που απασχολούνται σε Νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας (Κ.Υ.) των Δ.Υ.ΠΕ., Κέντρα Ψυχικής Υγείας (Κ.Ψ.Υ.), στο Γενικό Νοσοκομείο Θήρας και στο Εθνικό Κέντρο Αποκατάστασης (Ε.Κ.Α.), στα Πολυδύναμα Περιφερειακά Ιατρεία, στα Περιφερειακά Ιατρεία, στα Ειδικά Περιφερειακά Ιατρεία, στα Ειδικά Κέντρα Υγείας των ΔΥΠΕ, στις Τοπικές Ομάδες Υγείας (ΤΟΜΥ), στο Κέντρο Υγείας Αποκατάστασης Αποθεραπείας Κερατέας «Κ.ΠΡΙΦΤΗΣ», στην Πολυκλινική του Ολυμπιακού Χωριού, στις Μονάδες Ψυχικής Υγείας και στις Δομές Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης των Νοσοκομείων και των ΝΠΙΔ που επιχορηγούνται από το Υπουργείο Υγείας, στο Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, στη Μονάδα Απεξάρτησης «18 Άνω», στον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) και στο πρόγραμμα «Ολοκληρωμένη Επείγουσα Παρέμβαση Υγείας για την Προσφυγική Κρίση».

Με τον τρόπο αυτό ο ΣΚΛΕ επιχείρησε να αποκαταστήσει την αδικία σε βάρος των Κοινωνικών Λειτουργών και την παραβίαση της αρχής της ισότητας και της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων. Η υπόθεση συζητήθηκε ενώπιον του ΣτΕ κατά την δικάσιμο της 4^ης Νοεμβρίου 2024 και δημοσιεύτηκε και κοινοποιήθηκε στο Σύνδεσμο η υπ’αριθμ. 895/2026 Απόφαση του ΣτΕ.

Αρχικώς θα πρέπει να παρατηρηθεί ότι με τη συγκεκριμένη δικαστική απόφαση αναγνωρίζεται το έννομο συμφέρον του ΣΚΛΕ για την προσβολή της επίμαχης υπουργικής απόφασης. Ειδικότερα το Συμβούλιο της Επικρατείας, μέσω της μελέτης της φύσεως του ΣΚΛΕ, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Σύνδεσμος νομιμοποιείται ή άλλως διαθέτει προφανές έννομο συμφέρον να προσφύγει κατά της υπουργικής απόφασης. Με τον τρόπο αυτό ο ΣΚΛΕ κατοχυρώνει και δια το μέλλον το δικαίωμα να προσφεύγει στη Δικαιοσύνη κάθε φορά που κρίνεται αναγκαίο, για την προάσπιση των πάσης φύσεως συμφερόντων των μελών του. Κατά συνέπεια άπαντες οι Κοινωνικοί Λειτουργοί αποκτούν μια αποτελεσματική εκπροσώπηση ενώπιον κάθε αρμόδιας διοικητικής ή δικαστικής αρχής.

Επί της ουσίας της υπόθεσης το Δικαστήριο, συνεκτιμώντας το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ενόψει της παραβίασης της αρχής της ισότητας οι προβαλλόμενοι από τον ΣΚΛΕ λόγοι ακύρωσης θα έπρεπε να γίνουν δεκτοί και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη κοινή υπουργική απόφαση καθ’ ο μέρος δεν συμπεριλαμβάνει στους δικαιούχους του επιδόματος τους υπαλλήλους του κλάδου ΠΕ – ΤΕ Κοινωνικής Εργασίας που απασχολούνται σε Νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας (Κ.Υ.) των Δ.Υ.ΠΕ., Κέντρα Ψυχικής Υγείας (Κ.Ψ.Υ.), στο Γενικό Νοσοκομείο Θήρας και στο Εθνικό Κέντρο Αποκατάστασης (Ε.Κ.Α.).
 

Ωστόσο, παρά την εξαγωγή του κατά τα ανωτέρω συμπεράσματος το Δικαστήριο, κάνοντας χρήση μιας ειδικής δικονομικής διάταξης, παρείχε στο Ελληνικό Δημόσιο τη δυνατότητα να παραθέσει εγγράφως και εντός τριών (3) μηνών κάθε νόμιμο στοιχείο προς αιτιολόγηση της μη συμπερίληψης των ως άνω Κοινωνικών Λειτουργών στους δικαιούχους του επιδόματος. Μετά την προσκόμιση των ανωτέρω στοιχείων, εάν υπάρχουν, και μετά την αξιολόγηση τούτων, το Δικαστήριο θα εκφέρει την τελική του κρίση κατόπιν νέας συζήτησης της υπόθεσης στις 5 Οκτωβρίου 2026.

Επισημαίνεται, επιπλέον, ότι η απόφαση προφανώς και καταλαμβάνει το σύνολο των Κοινωνικών Λειτουργών ΠΕ και ΤΕ, δοθέντος ότι σε περισσότερα σημεία του κειμένου της απόφασης γίνεται ρητή μνεία και αναφορά αμφοτέρων των κατηγοριών ΠΕ και ΤΕ.   

Αναμφίβολα πρόκειται για μια ελπιδοφόρα δικαστική απόφαση, που αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο οριστικής δικαίωσης των Κοινωνικών Λειτουργών συγκεκριμένων δομών παροχής υπηρεσιών υγείας.